PROJEKTY MIĘDZYPOKOLENIOWE

Postanowiłem napisać do Pani list w tych trudnych czasach i opowiedzieć jak spędzam czas w pandemii, jak sobie z tym radzę i może tym listem wprowadzę nutkę optymizmu w Pani życie. Te czasy są dla nas trudne, ciężko je przechodzimy i wydaje mi się że samotność jest gorsza od koronawirusa. Obecnie jesteśmy w systemie zdalnego nauczania, co ogranicza nam kontakt z koleżankami i kolegami, ale pomimo tego staramy się utrzymywać ze sobą kontakt poprzez rozmowy przez komputer. Możemy się również widzieć dzięki kamerze. Staram się również spotykać się z kolegami na dworze, jeździć z nimi na rowerze, a nawet ostatnio udało nam się zbudować fajny szałas w lesie. Jest to teraz nasza baza, która daje nam wiele radości i odskoczni od dziwnego świata pandemii. Jestem, pewny że bardzo spodobałaby się Pani nasza kryjówka. Zauważyłem, że w tym trudnym czasie wiele moich rówieśników potrzebuje kontaktu z innymi, dlatego nasze grono osiedlowe cały czas się powiększa. Ostatnio pojawiły się nowe twarze i nasza drużyna rośnie w siłę. Chętnie bym się z Panią spotkał i przedstawił moich kolegów i koleżanki to jest naprawdę fajna ekipa. Rodzice też starają się zorganizować mi czas, żebym się nie nudził. Mówią mi, że trzeba się oderwać od komputera i trochę rozruszać kości. Starają się, abym brał udział w codziennych porządkach. Wiadomo, że trochę mi się nie chce, ale oczywiście pomagam i nawet nieźle mi to wychodzi o porządek w swoim pokoju dbam sam. Myślę, że codzienne obowiązki pomagają nam zapomnieć o tym, co się dzieje dookoła i chociaż na chwilę zapomnieć o pandemii. Bardzo proszę, aby Pani odpisała mi na mój list, opowiedziała mi o swoich odczuciach i sposobach na te trudne chwile. Chciałbym, aby Pani podzieliła się ze mną swoimi doświadczeniami i opisała jak spędza czas, a może wspólnie znajdziemy ,,lekarstwo” na to jak być szczęśliwym pomimo trudności.