Czy hipisi przegrali? A może po prostu dojrzeli?
Co zostało z ich marzeń o wolności, wspólnocie, duchowym przebudzeniu? Gdzie są dziś dzieci słońca, prorocy miłości, buntownicy od LSD i protest songów? Czy dalej wierzą, że świat można zmienić – czy skończyli w jogowych legginsach i na kursach oddechu, odpuściwszy walkę o lepsze jutro dla wszystkich?
„Era Wodnika” to muzyczna podróż śladem pokolenia, które wierzyło, że miłość wystarczy, by ocalić świat. Że wszystko da się zmienić: muzyką i buntowniczym hasłem „make love, not war”. Co z tej rewolucji zostało? Co z niej wyparliśmy, a co niepostrzeżenie odziedziczyliśmy? Czy utopia wyblakła jak farba na psychodelicznym plakacie?
Spektakl jest opowieścią o spadkobiercach dzieci kwiatów, którzy szukają sensu w czasach, gdy jedynym stałym elementem życia jest aktualizacja systemu w telefonie. To także historia hipisów z PRL-u – tych, którzy w kraju bez konsumpcjonizmu buntowali się przeciwko opresji, systemowi i szarości. Milicja ich śledziła, propaganda wyśmiewała – a oni tańczyli na skwerach, tworzyli komuny, rozkładali namioty i kwiaty tam, gdzie miały rosnąć mury.
„Era Wodnika” to podróż przez czas i kontynenty. Wyprawa nie tylko w świat barwnego mitu, ale też konfrontacja z tym, co z niego zostało. To zderzenie świata marzeń sprzed ponad 50 lat z brutalną rzeczywistością XXI wieku. To opowieść o świecie, który nie stał się lepszy – ale wciąż ma na to szansę.
To historia o tym, jak bardzo wszyscy – niezależnie od wieku – tęsknimy dziś za miłością, pokojem i wolnością – za miejscem, w którym można być po prostu sobą.

Podczas spektaklu używane są dymiarki i palone są kadzidła. Wulgaryzmy, głośna muzyka, ostre migające światła, 14+.