Przejdź do treści
  • grudzień 2022
    PonWtoŚroCzwPiąSobNie
    282930123456789101112131415161718192021222324252627282930311
  • Kliknij aby przejść do informacji o CAM w Języku łatwym do Czytania
  • Kliknij aby przejść do podstrony z materiałami video
  • Kliknij aby przejść do kanału na facebooku
  • Kliknij aby przejść do naszego kanału na Instagramie
  • Kliknij aby przejść do naszego kanału na YT

Szukaj wydarzeń w Warszawie

Termin

Kategorie wydarzeń

Bilety

  • Zakres cen
Znaleziono
edukacjainstalacjaWystawa
Kultura

Oczy, uszy duszy | instalacja performatywna

03

gru

sobota, godz. 12:00 - 20:00

Warszawa,

Nowy Teatr

OrganizatorStrona organizatoraZnajdź go na:
Nowy Teatr w Warszawienowyteatr.org/plStrona organizatora w serwisie FacebookStrona organizatora w serwisie InstagramStrona organizatora w serwisie YouTube

 Instalacja performatywna będąca wynikiem półrocznej pracy pedagożek teatru – Heleny Świegockiej i Anny Rochowskiej – z młodzieżą z dwóch warszawskich ośrodków: Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego dla Dzieci Słabowidzących im. Zofii Galewskiej oraz Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego dla Głuchych im. Jana Siestrzyńskiego.

 

Mówię, nikt nie rozumie:
Widzę, oni nie widzą!
(…)
Czucie i wiara silniej mówi do mnie (…)

(Adam Mickiewicz, Romantyczność)

Instalacja czynna:
2 grudnia 17:00-20:00
3, 4 grudnia 12:00-20:00

Do współpracy zaproszeni zostali również artyści Małgorzata Wrzosek i Marek Idzikowski.

Romantyzm to epoka, która podkreślała indywidualizm jednostki, jej wyjątkowość, a jednocześnie dążyła do utrzymania jedności narodu, wzmacniała tożsamość kulturową i solidarność społeczeństwa polskiego. Indywidualizm szedł tu w parze ze wspólnotowością, różnice z podobieństwami, bunt i sprzeciw z dążeniem do pokoju i równości. Dysharmonia prowadząca do harmonii.

W jakim punkcie historii jesteśmy jako ludzie w 200 lat po opublikowaniu manifestu polskiego Romantyzmu – Ballad i romansów Mickiewicza? Na ile sztuka może jeszcze być tą twórczą siłą zdolną do przeniknięcia „jądra natury” i „tajemnic serca”, o których mówił Maurycy Mochnacki?

Podczas warsztatów prowadzonych od maja do października w szkołach próbowaliśmy odczytać mickiewiczowskie Ballady i romanse na nowo. Sprawdzaliśmy, jak te romantyczne teksty rezonują w nas dzisiaj, co znaczą? Jak szekspirowskie „oczy duszy” patrzą na nas teraz?

W listopadzie wraz z obiema grupami przenieśliśmy się do przestrzeni teatru, by poszukać między nami powiązań, punktów stycznych, zastanowić się nad pojęciem wspólnoty i wspólnotowości.

Kim jestem?

Co to w ogóle znaczy, że jestem?

Z czym przychodzę? Co chcę przekazać dalej? Co chcę zostawić?

Jak smakuje Miłość?

Wspólnie podjęliśmy próbę stworzenia świata, który wyrasta z ziarna „czucia i wiary”.

I do tego świata Cię zapraszamy. Przyjdź, poczuj, i współtwórz go z nami dalej.

Dofinansowanie z programu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Ballady i romanse”